Dün akşam üzeri yürüyüşe çıktım, Kanal kenarında yürüyordum. Hava aydınlıktı; geç değildi, ama neredeyse kimse yoktu etrafta. Hava ne sıcak ne de soğuktu. Kanalın suyu hafif salınımlıydı. O alan, o kadar büyük hissettirdi ki kendini. Durdum kanalın kenarında, bir değil iki kere — sabahında da durmuştum bir kere. Sanki ilk defa fark ettiğim bir güzelliğe bakıyorum. Sakin, huzurlu, rahatsız eden hiçbir şey yoktu. İçime çektim hepsini. ...
Dokunamam sana, Pis olduğundan değil. Değerli olduğundan. Narin olduğundan. Göze alamam — Göze alamam seni kirletmeyi. ...
You are going to die! I am going to die! How are you able to forget — forget this single fact of your life? ...
I want to lie down under a tree. Hopefully there will be some cool breeze. I don’t know if I want someone around, but if there must be, it must be someone who can stay quiet — no talking, just to share the space, just be together. ...
Thoughts about van life, Urfa life, and all that — they’ve calmed down. They’re not pulling me around anymore. I don’t feel the urge to search or think about those things today. ...
There was noise and movement. It felt like a ritual. It was going well, until suddenly the mood changed. ...
Aklıma geliyorsun. Sevgiden başka hiçbir şey değilsin. Saçının telinden, Ayak tırnaklarına kadar— Sevgisin. ...
This time they had characters. ...
I don’t feel good with my solution, or the possibilities that I can see. ...
Senin yanındayım. Derdine çare değilim. Senin yanındayım. Çözümüm yok. Senin yanındayım. Çaresizliğine şahitlik edebilirim. Senin yanındayım. Sana dua edebilirim. Senin yanındayım. Benim de gücüm yok. ...